Yaş önerisi: 4–7 yaş; bir yetişkinle birlikte okumaya uygun. Birlikte okuma: yaklaşık 6–8 dakika.
Tori dört boş saksıya rengârenk bir bahçe hayal eder. Tohumlar aynı anda filizlenmeyince arkadaşlarıyla her gün yeni bir ayrıntı keşfeder.
Boş saksılara çizilen resimler
Kaplumbağa Tori’nin evinin önünde dört boş saksı duruyordu. Birinin kenarı benekli, birinin kulpu kırık, diğer ikisinin de üzerinde eski yağmur izleri vardı. Tori onları temizledi, yan yana dizdi ve uzun süre baktı.
“Burada bir bahçe olabilir,” dedi.
Tavşan Pati hemen kulaklarını dikti. “Kırmızı çiçekler olsun!”
“Bir de mor,” dedi sincap Fındık. “Morun yanına sarı yakışır.”
Tori, boş saksıları çoktan renk renk hayal etmişti. O kadar beğendi ki elindeki kâğıda hepsini çizdi. Çizimdeki çiçekler saksılardan daha büyüktü.
Ertesi sabah bahçeyle ilgilenen kirpi Nane’ye gittiler. Nane, onlara bahçelerine uygun birkaç çeşit süs çiçeği tohumu gösterdi. Paketlerdeki resimleri ve bakım bilgilerini birlikte incelediler.
“Bunları yemek için değil, büyümelerini izlemek için ekiyoruz,” dedi Nane.
Tori paketleri dikkatle çantasına koydu. Eve dönerken çizimini düşünüyordu. Acaba bahçe, resimdeki gibi ne zaman olacaktı?
Bir sabah, iki sabah
Tohumları Nane’nin yardımıyla ektiler. Hangi tohumu hangi saksıya koyduklarını küçük kartlara çizdiler. Pati kartların kenarlarını boyadı. Fındık da rüzgârda uçmasınlar diye yerlerine sağlamca yerleştirdi.
Tori ilk akşam saksıların yanına küçük bir tabure getirdi. Oturup toprağı izledi. Hiçbir şey görünmüyordu.
Ertesi sabah yine geldi. Toprak hâlâ topraktı.
“Belki uyanmaları için şarkı söylemeliyiz,” dedi Pati.
Üç arkadaş, saksılara üç ayrı sesle günaydın dedi. Tori’ninki alçaktı, Pati’ninki uzundu, Fındık’ınki ise bir gülüşe karışmıştı. Şarkı bitince toprağa baktılar.
“Şarkımız güzeldi,” dedi Fındık.
“Ama çiçekler alkışlamadı,” dedi Pati.
Tori güldü. Sonra çizimini açtı. Resimde çiçekler hazırdı; önlerindeki saksılarda ise küçücük bir yaprak bile yoktu.
Benekli saksıdaki yeşil nokta
Bir sabah Tori, benekli saksının kenarında yeşil bir nokta gördü. Burnunu yaklaştırdı. Noktanın iki minicik yaprağı vardı.
“Gelin!” diye seslendi. “Bir şey çıktı!”
Pati öyle hızlı geldi ki saksının önünde son anda durabildi. Fındık, daha iyi görmek için tabureye çıktı. Üçü de bir süre hiç konuşmadı.
Tori, çiçek resminin altına minik filizi çizdi. Sonra diğer saksılara baktı. Onlarda hâlâ hiçbir şey görünmüyordu.
O akşam sulama kabını doldurdu. Benekli saksı büyümeye başlamıştı. Ötekiler belki daha çok su istiyordu. Tam kabı kaldırırken Nane uğradı.
“Önce toprağı kontrol edelim mi?” diye sordu.
Birlikte baktılar. Toprak henüz nemliydi. Tori kabı indirdi.
“Hepsini aynı gün ektik,” dedi. “Neden aynı gün çıkmadılar?”
Nane, kartlardaki tohum resimlerini gösterdi. “Farklı çiçekler ekmiştik. Bakım bilgilerini yeniden okuyalım. Bazılarının görünmesi için biraz daha beklememiz gerekebilir.”
Tori, kapının yanındaki takvime o gün bir yaprak resmi çizdi. Artık sadece en son nasıl görüneceklerini değil, bugün nasıl olduklarını da kaydetmek istiyordu.
Bahçenin yeni işi
Sonraki günlerde ikinci saksıda da bir filiz belirdi. Sonra üçüncüde. Dördüncü saksı bir süre daha sessiz kaldı.
Pati her sabah saksıların başına geliyordu. “Bugün bu kadar!” diyerek pençelerini iki yana açıyor, filizlerin bir gecede ne kadar büyüdüğünü anlatıyordu. Bazen gerçekten uzamış oluyorlardı. Bazen de Tori’nin çizimleriyle karşılaştırınca neredeyse aynı görünüyorlardı.
Fındık bir gün dört küçük kâğıt bayrak getirdi. “Bunlarla yarış yapalım mı? En uzunun yanına bir bayrak koyalım.”
Tori, kısa ve geniş yapraklı filize baktı. Sonra ince uzun olana baktı.
“Bunların hepsi aynı çiçek değil ki,” dedi. “Belki bu, uzun olmak yerine geniş yaprak yapıyordur.”
Fındık elindeki bayrakları çevirdi. “O zaman gördüğümüz yeni şeyleri çizelim.”
Bir bayrağa iki yaprak çizdi. Pati, diğerine küçük bir kıvrım ekledi. Tori de son saksı için boş bir bayrak ayırdı. Onda henüz çizecekleri bir filiz yoktu; ama yerini unutmayacaklardı.
Bahçeye bakmak artık tek bir sorudan ibaret değildi. Sadece “Çiçek açtı mı?” demiyorlardı. Hangi yaprak açılmış, hangisi yana dönmüş, toprağın neresi kurumuş, bunları da fark ediyorlardı.
Resimde olmayan renk
Zaman geçti. Son saksıda da bir filiz göründü. Tori bunu ilk fark edenin kendisi olmasını isterdi. Ama o sabah kapıyı açtığında Pati ile Fındık çoktan saksının yanında bekliyordu.
“Seni çağırmadan önce emin olmak istedik,” dedi Pati.
Tori eğildi. Son filiz, kenardaki küçük bir toprak parçasını yukarı kaldırmıştı. Tori’nin içi gülmekle doldu. Sakladıkları boş bayrağa o eğri toprak parçasını da çizdiler.
Çiçekler de aynı anda açmadı. Birinin tomurcuğu renklenirken öteki hâlâ yaprak uzatıyordu. İlk açan çiçek, Tori’nin çizimindeki kocaman kırmızı çiçeğe hiç benzemiyordu. Küçüktü ve turuncuydu.
Tori resmini getirdi, çiçeğin yanına koydu.
“Sana yanlış renk seçmişim,” dedi.
Fındık başını yana eğdi. “Bence senin bilmediğin bir rengi seçmiş.”
Tori yeni bir kâğıt aldı. Bu kez saksıları tek tek, gördüğü gibi çizmeye başladı. Henüz açmamış tomurcukları da çizdi. Yaprağın kenarındaki küçücük kıvrımı atlamadı.
Dört saksılık bir akşam
Bir akşam üç arkadaş, taburenin yanına minderlerini koydu. Nane de onlara katıldı. Dört saksının dördü de farklı görünüyordu. Renkler, yapraklar, boylar birbirine benzemiyordu.
Pati ilk gün söyledikleri günaydın şarkısını hatırladı. Hep birlikte tekrar söylediler. Şarkı bitince bu kez kimse hemen çiçeklerin değişmesini beklemedi.
Fındık, eski çizimle yeni çizimi yan yana tuttu. “Hangisini saklayacaksın?” diye sordu.
“İkisini de,” dedi Tori. “Birinde düşündüğüm bahçe var. Ötekinde tanıştığım bahçe.”
Güneş çekilirken turuncu çiçeğin gölgesi saksının üstüne düştü. Tori’nin yeni resminde o gölge yoktu. Kalemini almak için eve girdi; sonra durup geri döndü.
Bu akşam bahçeye biraz da çizmeden bakabilirdi. Minderine yerleşti. Pati’nin ayakları uzanmıştı, Fındık’ın kuyruğu yanındaki boşluğa yayılmıştı. Tori, kendi hızında başını çevirip dört saksıyı bir kez daha izledi.
Birlikte okuyan yetişkine not
Hikâyeyi okuduktan sonra pencere önündeki bir bitkiyi birlikte gözlemleyip resmini çizebilirsiniz. Tohum seçimini ve bakımını bir yetişkinle yapın; masaldaki bitkiler süs çiçekleridir. Bir çocuğun hızını başka çocuklarla karşılaştırmak yerine, fark ettiği ayrıntıları konuşmaya alan açabilirsiniz.
Masaldan sonra konuşmak isterseniz
- Tori, ilk çiziminden farklı bir çiçek görünce ne düşündü?
- Sen bu bahçeye baksaydın en çok hangi ayrıntıyı çizmek isterdin?
- Bir şeyi beklerken onu daha yakından tanımak için neler yapabiliriz?
Tori gibi küçük ayrıntıları kaydedin
Bir bitkiye birlikte bakıp gördüklerinizi çizmek veya not etmek için yedi günlük gözlem sayfasını kullanabilirsiniz. Günleri art arda tamamlamanız gerekmez; değişiklik görmemek de bir gözlemdir. Bakım kararlarını bir yetişkinle ve bitkinin bakım bilgisine göre verin.
Bahçe gözlem sayfasını ve sıra kartlarını indir (PDF, 2 sayfa)
Bir sonraki masalınızı seçin
- Pofuduk Bulut ve Uykusunu Arayan Orman — 4–7 yaş · yaklaşık 7–8 dk.
- Minik Kirpi ve Penceredeki Ay — 2–3 yaş · yaklaşık 3 dk.